1.

De aanleiding: Het begon allemaal in juli 1996 op de manifestatie Milan die georganiseerd werd op het Malieveld te Den Haag. Die Milan (letterlijk: samenkomst) bracht twee vrienden die elkaar uit het oog waren verloren, samen: ir. Dew Persad en drs. Shaam Autar. Mensen werden aan elkaar voorgesteld en zij merkten op dat er een heleboel Hindoestanen waren die het op de een of andere manier gemaakt hadden of goed aan de weg aan het timmeren waren. Helaas was de kennismaking steeds oppervlakkig. De twee vrienden merkten op dat er jammer genoeg geen activiteiten waren voor die Hindoestanen om elkaar op een informele wijze met een zekere regelmaat te ontmoeten. Daarom werd spontaan besloten dat er op korte termijn naar een oplossing gezocht moest worden om deze omissie weg te nemen.

2.

De aanloop: De maanden daarna werden gebruikt om na te denken over het opzetten van een netwerk. Besloten werd om voorzichtig te beginnen. In september 1996 werd de eerste bijeenkomst gehouden in restaurant Multatuli's te Dordrecht. De toenmalige Surinaamse ambassadeur in Nederland, mr. E. Azzimullah, sprak de 20 aanwezigen toe en prees het initiatief van de twee organisatoren. Na deze activiteit volgde vijf andere gelijksoortige bijeenkomsten. De bijeenkomsten werden steeds beter bezocht. In september 1997 namen de initiatiefnemers het besluit een rechtspersoon op te richten aan wie de organisatie van de netwerkbijeenkomsten en andere samenhangende activiteiten kon worden overgelaten. En zo werd op 24 december 1997 Stichting Arth geboren. Niet alleen de naam van de Stichting werd met zorg gekozen, maar ook haar geboortedag. De statuten van de Stichting schrijven voor dat het vieren van de verjaardag van de Stichting een verplichte activiteit van de Stichting dient te zijn. En als 25 december toch een vrije dag is, kan men beter op 24 december jarig zijn. Het oprichtingsfeest was grandioos en is nog steeds een geliefd onderwerp van gesprek.

3.

De eerste zeven jaren: verkenning van het veld. De eerste zeven levensjaren van de stichting verliepen aanvankelijk zeer voorspoedig. Onder het voorzitterschap van drs. Shaam Autar (1997-1999) werden de nodige successen geboekt en groeide het deelnemersaantal gestaag. Ir. Manish Dixit was de tweede voorzitter van Arth (2000-2001). Hij introduceerde tijdens zijn voorzitterschap de thematische benadering: ieder jaar werd een thema gekozen en alle activiteiten stonden in het teken van dat thema. De derde voorzitter van Arth was dr. S. Ganesh (2002-2003). Hij stond een lossere benadering voor dan de vorige voorzitters: de activiteiten hadden een divers karakter en het Arth deelnemerschap was voor meer mensen weggelegd.

4.

Mr. Aniel Autar  was voorzitter van 2004 tot 2006. Samen met zijn collega bestuursleden constateerde hij dat in de voorliggende bestuursperiode het onderscheidend karakter tussen Arth en een aantal zusterorganisaties was weggevallen. Deels omdat die zusterorganisaties het concept van Arth in hun programmering had overgenomen en deels omdat Arth haar doelstelling uit het oog had verloren. In de eerste maanden van dit jaar heeft het bestuur het beleid geherformuleerd en in de programmering van de activiteiten tot uitdrukking laten komen. Voorts is de lijst van deelnemers kritisch bestudeerd en is daar waar nodig met deelnemers gesproken over hun bijdrage aan de verwezenlijking van de door Arth gestelde doelen. In een aantal gevallen is het deelnemerschap in goed overleg beëindigd.

5.

Drs. Roy Oemrawsingh vormde samen met Widjai Kamta RMT en Dennis Lapar het voorlaatste en langst zittende bestuur van Arth tot medio 2009.

6.

In mei 2009  is een nieuw bestuur samengesteld bestaande uit Widjai Kamta, Chan Bhoendie, Sunil Bihari en Patrick Nurse. Het streven van dit bestuur is om Arth wat breder toegankelijk te maken. De tekst uitgesproken bij de installatie van de huidige voorzitter wordt nog op deze site gepubliceerd.